Hakkında

 

Alberto Modiano’nun sergi kataloğu önsözü:kavunici

Bu fotoğraflarla sergi açılır mı?” (*)

Metin’in sorusu son derece alçak gönüllüydü. Oysa çalışmaları bugüne kadar bu konuda yapılan çalışmalardan farklı ve özel bir duruma sahipti. Çünkü iki boyutlu çalışmalardan yola çıkarak, bedeni üçüncü boyuta ulaştırmıştı. Fotoğrafa konu olmuş kadın bedenini vücudun plastik değerleri, çizgiler ve ışığı ile tanımakla kalmamış, hissettirmişti. Arkasından, fotoğraf makinesini kullanmak için çalıştırdığı zihnini ve parmaklarını bu kez toprağın içinde gezdirerek ona yeni bir sanat boyutu verdi. “Toprak Ana” misali “Toprak Beden” …

Çıplağın dilini bilmek, tanımak ve tanıtmak çok önemlidir. Vücut kendi değerleri ile güzeldir. Beden estetik ile birleşince izleyicide beğeni uyandırır. Konu naziktir, hata kabul etmez.

İnsan bedeninin yaradılıştan gelen matematiksel düzeni, ışık ve toprakla yeni bir form bulmuştur Metin’in çalışmalarında. Fotoğraf dilinin ana kaynağı ışık heykel sanatına sıçrayarak eserlerinde yeni bir boyut kazandırmıştır. Fotoğrafın heykelle bir arada değerlendirildiği yapıtlar çok azdır.

Çıplak vücudun bir sanat yapıtına dönüşebilmesi için onu plastik değerler içinde estetik bir forma bürünmesi ve ışık dili ile aktarılması gerekir. Ancak Metin’in fotoğraflarına “çıplak” diyemeyiz. Çünkü o fotoğraflarını sanki toprak giydirmiştir. Toprakla şekillenecek bir bilinçle çekilmiş ve çalışılmıştır.

Fotoğraflara baktığımızda, modellerin bakışlarından kaygı yerine, cesur ve sanat özverilerini görüyoruz. Bunu da ardında model, sanatçı arasındaki güçlü sanat güveni ve birliktelik vardır.

Işık çıplak, beden çıplak, toprak çıplak. Metin’in ellerinde sanat giysisine bürünmüş. Bize Keyifle izlemek kalıyor.

Alberto Modiano

Ağustos 2014

(*) Fotoğraf tarihi yaşantımın bir dönemini “Türkiye Fotoğrafında Çıplak” konusuna ayırdım. Araştırmalarımın sonunda zorlu ve yorucu bir dönemin ardından, çalışmalarım bir kalıcı albüme dönüştü. Türkiye fotoğrafında bu konu üzerine yoğunlaşmış ilk ve tek çalışma. Bu kitap araştırmacı serüvenimi bitirip, başka arayışlar içinde bulunduğum bir dönemde Metin’le tanışmama sebep oldu. Dostlar aracılığıyla tanıştık, buluştuk ve çalışmalarını benimle paylaştı. Ve bu soruyu sordu… A.Modiano

kavunici

ODTÜ Elektrik mühendisliği bölümü mezunuyum. Uzun süre mühendislik ve yöneticilik yaptım. Müzik sevgim, Beatles tutkum yakın çevremde iyi bilinir. Gitar çalıyorum ve 20 yılı aşkın süredir fotoğraf çekiyorum. Mühendislik/yöneticilik günlerimi geride bırakırken; hayatımda sanat öne çıktı. Müzik ve fotoğraftan sonra heykele de yöneldim.

” Ingres’in Kemanı”, 20. yüzyılın önde gelen sanatçılarından Man Ray’ın, bir kadının sırtını kemana çevirdiği çok bilinen fotoğraflarından biridir. Fotoğrafın modeli ise, modellikle sanatçılık arasında gidip gelen “Montparnasse’lı Kiki”dir.

Hayatıma fotoğrafın yanında heykel de girince, çok sevdiğim bu fotoğraf esin kaynağım oldu. Kiki, -bir yüzyıl öncesinden- bana da modellik etti.

Serginin adını, birkaç yıl önce kaybettiğimiz, Sevgili Cahide Birgül’ün o güzel romanından aldım. Kendisini sevgiyle anıyorum.

Sergideki fotoğraf ve heykellerin altında benim imzam var. Ama bu imzanın arkasında o kadar çok sanatçı ve sanatsever dostumun cesaret veren, yol gösteren, ufuk açan katkısı var ki… Keşke, burada sergilenen fotoğraf ve heykellerin altına onların imzalarını da ekleyebilseydim …

Man Ray ve Kiki’ye saygıyla. Ve, bu sergi için heyecanıma katılan, bana el veren, yardımcı olan tüm dostlarıma, yakınlarıma sevgiyle…

metin tütün

kavunici

L1080867 _MG_1069
IMG_9269 IMG_9277 IMG_9466
_MG_0904 _MG_1041 L1040310 L1040894

Reklamlar